کد خبر:8586
پ
شهرداری تهران؛ دولت شهری در میدان نبرد

مدیریت یکپارچه در روزهای سخت؛ چگونه شهرداری تهران بار جنگ رمضان را بر دوش کشید

در بحبوحه حوادث جنگ رمضان، شهرداری تهران با رویکردی منسجم و هم‌افزا، در قامت یک «دولت شهری» ظاهر شد. در این مطلب کیانوش حاجت پور بیرگانی به بررسی چگونگی عملکرد مدیریت ارشد شهرداری تهران پرداخت که به همراه شهرداران مناطق ۲۲گانه و معاونت‌هایی که عملاً در تراز وزارتخانه‌ها عمل کردند و توانستند با بسیج حداکثری ادارات کل و سازمان‌های تابعه، کمترین آسیب را به پایتخت تحمیل کرده و نظم و آرامش شهری را در کوتاه‌ترین زمان بازگردانند. این مدل مدیریتی، نمادی از کارآمدی و پدافند شهری در شرایط بحرانی است.

به قلم کیانوش حاجت پور بیرگانی

پایگاه خبری منبع خبر | سرویس اجتماعی- تهران؛ در جریان جنگ رمضان، شهرداری تهران با همه ظرفیت‌های خود در قامت یک «دولت شهری» ظاهر شد و مسئولیت‌هایی گسترده، پیچیده و چندلایه را بر عهده گرفت. حجم مأموریت‌ها، تنوع اقدامات، ضرورت تصمیم‌گیری‌های فوری و حضور مستمر در میدان، نشان داد که مدیریت شهری تهران در این مقطع توانست نقشی هم‌تراز با یک دولت ایفا کند و در خط مقدم خدمت، پشتیبانی و مدیریت بحران قرار گیرد.

در رأس این میدان‌داری، علیرضا زاکانی شهردار تهران با مدیریت میدانی، راهبری مستمر، انسجام‌بخشی به بدنه اجرایی و پیگیری لحظه‌به‌لحظه امور، نقشی تعیین‌کننده در هدایت ظرفیت‌های گسترده شهرداری ایفا کرد. حضور فعال، تصمیم‌گیری به‌موقع و تأکید بر آمادگی کامل بخش‌های مختلف، موجب شد تمامی اجزای مدیریت شهری با هماهنگی و سرعت بیشتری وارد عمل شوند و در برابر فشارها و پیامدهای ناشی از جنگ، عملکردی منسجم و مؤثر داشته باشند.

در این میان، هر یک از معاونت‌های شهرداری تهران در حد و اندازه یک وزارتخانه عمل کردند. هر معاونت با اتکا به ساختار تخصصی خود و با بسیج کامل ادارات کل، سازمان‌ها و مجموعه‌های تابعه، مسئولیت بخشی از مدیریت شرایط جنگی را بر عهده گرفت و آن را به‌صورت منسجم، تخصصی و میدانی پیش برد. ادارات کل و سازمان‌های زیرمجموعه هر معاونت نیز به‌عنوان بازوان اجرایی و عملیاتی، در تحقق این مأموریت‌ها نقش‌آفرین بودند و توانستند ظرفیت‌های تخصصی شهرداری را در خدمت مدیریت بحران و کاهش آسیب‌ها قرار دهند.

در کنار این ساختار، شهرداران مناطق ۲۲گانه تهران نیز به‌عنوان فرماندهان میدانی مدیریت شهری در سطح محلات و مناطق، نقشی بسیار مهم و اثرگذار بر عهده داشتند. آنان با اشراف مستقیم بر مسائل هر منطقه، حضور مستمر در صحنه، هماهنگی با نیروهای اجرایی و پیگیری بی‌وقفه نیازهای شهروندان، حلقه اتصال تصمیمات کلان مدیریت شهری با اقدامات عملیاتی در سطح شهر بودند. این نقش‌آفرینی میدانی باعث شد خدمات‌رسانی در سطح مناطق با سرعت، دقت و انسجام بیشتری دنبال شود و بسیاری از مشکلات و پیامدهای ناشی از جنگ در همان سطوح اولیه کنترل و مدیریت شود.

ثمره این مدیریت یکپارچه، از سطح شهردار تهران تا معاونت‌ها، ادارات کل، سازمان‌ها و شهرداران مناطق ۲۲گانه، آن بود که سنگینی خسارت‌های ناشی از جنگ تا حد امکان کاهش یافت و شهر تهران توانست در شرایطی دشوار، ثبات نسبی خود را حفظ کند. عملکرد شهرداری تهران در جنگ رمضان نشان داد که این نهاد، با هدایت منسجم و حضور میدانی مدیران خود، می‌تواند در قامت یک دولت شهری و با معاونت‌هایی در تراز وزارتخانه‌ها، مسئولیت‌هایی بزرگ و ملی را به‌گونه‌ای مؤثر و کارآمد به انجام برساند.

منبع
سرویس اجتماعی
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلید مقابل را فعال کنید